Toch maar een blog...

Ik heb er een tijd over getwijfeld...maar ik ben toch overstag gegaan.
Toch maar een blog schrijven over de zaken waar ik in het dagelijks leven mee te maken krijg. 
Normaal schrijf ik voor mezelf wel altijd op wat ik meegemaakt heb, maar het openbaar maken was toch even een heikel punt aangezien ik me afvroeg of dat niet te privegevoelig zou zijn. 
Maar na een ander blog gelezen te hebben en gehoord te hebben dat het fijn kan zijn om ervaringen van anderen terug te lezen ben ik dan toch overstag gegaan. 


Ik schrijf voor mezelf dingen op omdat het me helpt om zaken op een rijtje te krijgen. 
Ik denk er veel na en mijn gedachten gaan van de hak op de tak en soms weet ik niet meer waar ik gebleven ben.
Maar als ik deze zelfde gedachten opschrijf (of intyp) en de mogelijkheid heb om ze nog eens na te lezen is het vaak al veel duidelijker voor mezelf. 


Door dit te doen lukt het me ook steeds beter om te beseffen wat mijn emoties te maken hebben met mijn gedachten. 
Eerst had ik eigenlijk bijna geen mogelijkheid om mijn emoties te ervaren omdat ik te veel energie nodig had voor mijn gedachten, nu lukt dat beter. 


Een tijd terug ben ik in een gesprek met een hulpverlener gewezen op het bestaan van ADD, Attention Deficit Disorder. 
Toen ik er zelf informatie over ging zoeken las ik over levenservaringen van andere mensen en over de zaken waar ze tegenaan liepen in het leven. 
Voor mijn was dit echt een eyeopener...er waren meer mensen die tegen dezelfde zaken aanliepen als ik! Wat een opluchting!


Ik heb nog geen diagnose en ik weet ook niet of deze er snel zal komen, maar voor mijzelf is het helder dat ADD een rol speelt in mijn leven. Op dit blog zal ik schrijven over alledaagse zaken, met mijn eigen twist, waarbij gedachtenkronkels waarschijnlijk al snel naar voren zullen komen en ik open probeer te zijn over hoe ik mijn leven ervaar. Voor sommige mensen misschien herkenbaar en voor anderen misschien ook juist helemaal niet...